استاد معظم حضرت ایه الله حاج سید حسن ابطحی دام عزه در ادامه مطلب در کتاب ارزشمند رسول اکرم صلی الله علیه و اله و سلم فرموده اند:

استاد معظم حضرت ایه الله حاج سید حسن ابطحی دام عزه در کتاب نورانی رسول اکرم صلی الله علیه و اله و سلم در خصوص تولد نور وجود مقدس رسول اکرم صلی الله علیه و اله و سلم را این چنین توضیح فرموده اند:

«تابش انوار رسالت»

   در سال 610 ميلادى مطابق با 27 رجب سال 6203 هبوط حضرت آدم؛ بهترين خلق خدا و محبوبترين موجودات نزد پروردگار متعال حضرت «خاتم انبياء» صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در مكّه به رسالت مبعوث شد.

   او كه از جانب پروردگار متعال مأموريّت داشت كه مردم دنيا را بسوى خوشبختى و سعادت دعوت كند. در آن روز حدود چهل سال و سه ماه و ده روز از عمر شريفش مى‏گذشت. قرآن و حقايق آن، كه در حقيقت حكمت و شناخت حقائق اشياء بود. مانند درياى بى‏نهايتى در قلب بزرگ و مقدّسش موج مى‏زد.

   در آن روز بشريّت لياقت پيدا كرده بود كه از اين آب زلال حيات كم‏كم استفاده كند. و به تدريج آيات قرآن بوسيله‏ى او بر مردم نازل مى‏شد.

   خداى تعالى در آن روز با كلمه‏ى «بخوان» به اسم پروردگارت كه تو را خلق كرده بخوان، او را به خواندن آيات و علوم قرآن بر مردم وادار فرمود و درى از حقايق قرآن در آن روز به روى بشر باز شد كه:

   مشروح قصّه از اين قرار بود.

   در چهل سال قبل از اين تاريخ، كه مردم جزيره‏العرب در بدبختى و جهل زندگى مى‏كردند و كاسه‏ى صبرشان بخاطر رسومات غلطشان لبريز شده بود در خانه‏اى پر از صفا و محبّت «رسول اكرم» صلى‏الله‏عليه‏و‏آله متولّد شد كه قبل از تولّد، پدر را از دست داده و مادرش تنها در آن خانه زندگى مى‏كرد.

   در آن سال «ابرهه» با لشگرش كه اكثرا سوار فيل شده و براىخراب كردن خانه‏ى كعبه آمده بودند. خداى تعالى بخاطر بركت وجود اين نوزاد آنها را بوسيله‏ى «ابابيل» و سنگريزه‏هائى از «سجّيل» كه به منقار داشتند. هلاك كرد و اين مسأله‏ى مهم، مبدأ تاريخ آن زمان گرديد.

   در آن سال يعنى سال اوّل عام‏الفيل شياطين كه مى‏توانستند تا آسمان چهارم بروند و از اسرار عالم اطّلاع پيدا كنند. از همه‏ى آسمانها منع شدند و با تير شهاب، ملائكه آنها را تعقيب نمودند.

   در آن سال يعنى در لحظه‏ى تولّد آن حضرت تمام بتهائى كه مردم آنها را مى‏پرستيدند، به رو به روى زمين افتادند و سقوط خود را اعلام كردند.

   در آن سال يعنى زمان تولّد آن حضرت ساختمان و قصر پادشاه ابرقدرت ايران «كسرى» بلرزيد. و ايوان آن قصر آنچنان كه هنوز هم اثرش باقى است، شكست خورد.

   در آن سال يعنى آن ساعتى كه آن حضرت متولّد شد تخت پادشاهان دنيا سرنگون گرديد. و سلاطين از ترسشان لال شده بودند.

   در آن سال و در آن روز سحر ساحران و علم كاهنان باطل شد. و اطّلاعات آنها لااقل براى مدّتى قطع شده بود.

   حضرت «آمنه» مادر آن حضرت مى‏گفت: وقتى به او حامله بودم احساس سنگينى حمل را نمى‏كردم و به خدا قسم وقتى پسرم متولّد شد. دستها را روى زمين گذاشت و سرش را به طرف آسمان بلند كرد و به اطراف آن نگاه مى‏كرد و به وحدانيّت خدا لبهايش در حركت بود. كه ناگهان از او نورى ساطع شد و همه چيز و همه جا روشن گرديد و با كمال تعجّب در آن نور قصرهاى شام را مى‏ديدم.

   او مى‏گفت: در ميان آن روشنائى صدائى شنيدم كه مى‏گفت: اى «آمنه»! تو زائيدى بهترين خلق خدا را. نام او را «محمّد» صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بگذار. يعنى پسنديده‏ى خدا و پسنديده‏ى خلق.